Opłata uzdrowiskowa także przy podróży służbowej, nowe obowiązki dla sanatoriów i hoteli oraz co najmniej 10 procent wynagrodzenia dla obiektów za jej pobieranie. Sejm uchwalił w piątek, 18 września, ustawę zmieniającą zasady opłaty miejscowej i uzdrowiskowej. Dla Ciechocinka zmiany są szczególnie istotne. Ustawa nie jest jednak jeszcze obowiązującym prawem – teraz zajmie się nią Senat, a później trafi do prezydenta.
Za uchwaleniem ustawy zagłosowało 269 posłów, 141 było przeciw, a 28 wstrzymało się od głosu. Chodzi o rządowy projekt oznaczony wcześniej jako UD372, który w Sejmie otrzymał numer druku 3099. Rząd przyjął go 15 września, a już dzień później rozpoczęło się jego rozpatrywanie w Sejmie. Najważniejsza zmiana z punktu widzenia Ciechocinka polega na tym, że obowiązek uiszczenia opłaty uzdrowiskowej ma być związany przede wszystkim z korzystaniem z noclegu, a nie – jak obecnie – z celem pobytu.
Przyjazd służbowy nie będzie już wyłączał opłaty
Obecnie opłatę uzdrowiskową płaci osoba fizyczna przebywająca w miejscowości uzdrowiskowej dłużej niż dobę w celach zdrowotnych, turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych. Wyjazd typowo zawodowy czy służbowy nie mieści się w tym katalogu. Uchwalona przez Sejm ustawa tę konstrukcję zmienia. Opłata miejscowa i uzdrowiskowa ma być pobierana od osób, którym świadczona jest usługa zakwaterowania przez co najmniej jedną noc. Nie będzie przy tym znaczenia, czy ktoś przyjechał do Ciechocinka na leczenie, wypoczynek, szkolenie, konferencję czy w delegację służbową. Dla Ciechocinka oznacza to więc rozszerzenie kręgu osób objętych opłatą. Osoba nocująca w mieście podczas krótkiego wyjazdu służbowego będzie traktowana pod tym względem tak samo jak turysta czy kuracjusz.
Jest jednak ważny wyjątek. Przy zakwaterowaniu trwającym ponad 29 kolejnych nocy opłata ma nie być pobierana za cały okres pobytu. Ministerstwo Finansów wskazuje, że rozwiązanie ma dotyczyć między innymi osób przyjeżdżających do danej miejscowości na dłużej w związku z pracą, pracą sezonową lub nauką. Typowy 21-dniowy turnus sanatoryjny nie przekracza tego limitu, więc samo trwanie pobytu przez trzy tygodnie nie będzie podstawą do takiego zwolnienia. W Ciechocinku właśnie pobyty sanatoryjne należą do podstawowych form ruchu przyjazdowego – miejskie badanie ruchu kuracyjnego i turystycznego wskazuje 21-dniowy pobyt rehabilitacyjny jako najczęściej deklarowaną długość pobytu.
Maksymalna opłata uzdrowiskowa w 2027 roku: 6,86 zł
W 2026 roku opłata uzdrowiskowa w Ciechocinku wynosi 6,67 zł za dobę. Taką stawkę podaje między innymi Uzdrowisko Ciechocinek S.A. W 2027 roku górna granica opłaty uzdrowiskowej ma wynosić 6,86 zł. Nie oznacza to jednak automatycznie, że dokładnie taką kwotę zapłaci każdy gość Ciechocinka. Ostateczną wysokość opłaty na terenie miasta ustala Rada Miejska Ciechocinka.
Jeżeli miasto zdecydowałoby się na zastosowanie maksymalnej stawki 6,86 zł, 21-dniowy pobyt oznaczałby łącznie 144,06 zł opłaty uzdrowiskowej. Przy obecnej stawce 6,67 zł jest to 140,07 zł. Różnica wyniosłaby więc 3,99 zł za cały trzytygodniowy pobyt. Znacznie istotniejsza niż sama waloryzacja stawki może być jednak zmiana zasad poboru.
Hotel, pensjonat czy sanatorium stanie się płatnikiem
Dzisiaj rada gminy może zarządzić pobór opłaty przez inkasentów. W praktyce w miejscowościach turystycznych i uzdrowiskowych są nimi najczęściej właśnie hotele, pensjonaty, sanatoria czy właściciele kwater. Po zmianie przepisów podmioty świadczące usługi zakwaterowania mają stać się płatnikami opłaty z mocy ustawy. Dotyczyć będzie to między innymi hoteli, pensjonatów, kempingów, schronisk, kwater prywatnych oraz sanatoriów. Obiekt będzie musiał pobrać należność od gościa i przekazać ją właściwej gminie. Ma też prowadzić rejestr opłat pobranych i niepobranych.
To ważna zmiana prawna. Nie oznacza, że hotel czy sanatorium stają się osobą, która sama ma ponosić opłatę za pobyt gościa. Zobowiązana do zapłaty pozostaje osoba korzystająca z zakwaterowania. Obiekt będzie jednak płatnikiem, a to pojęcie ma konkretne konsekwencje w Ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 30 Ordynacji podatkowej płatnik co do zasady odpowiada zarówno za podatek – a w tym przypadku odpowiednio opłatę – którego nie pobrał, jak i za należność pobraną, ale niewpłaconą. Inkasent odpowiada natomiast za kwotę, którą pobrał, lecz jej nie przekazał. Odpowiedzialność płatnika lub inkasenta może obejmować cały jego majątek, z uwzględnieniem wyjątków przewidzianych w Ordynacji.
Dla ciechocińskich sanatoriów, hoteli i pensjonatów nie będzie to zatem wyłącznie techniczna zmiana nazwy z „inkasenta” na „płatnika”. W praktyce wzrośnie znaczenie prawidłowego ustalania, czy konkretny gość powinien zapłacić, czy korzysta ze zwolnienia.
Obiekty dostaną co najmniej 10 procent
Jednocześnie ustawa przewiduje wynagrodzenie dla podmiotów pobierających opłatę. Za terminowe przekazywanie prawidłowo pobranych należności płatnik ma otrzymywać co najmniej 10 procent pobranej opłaty. Jednocześnie będzie zobowiązany do prowadzenia rejestru obejmującego zarówno opłaty pobrane, jak i te, których nie pobrano. To szczególnie istotne w Ciechocinku, gdzie opłata uzdrowiskowa jest pobierana na dużą skalę przez sanatoria i inne obiekty noclegowe. Nowe rozwiązanie z jednej strony zwiększa ich odpowiedzialność podatkową, z drugiej ustawowo gwarantuje wynagrodzenie za wykonywanie tych obowiązków.
Zmieniają się także zwolnienia
Ustawa uchwalona przez Sejm przewiduje również zmiany dotyczące osób z niepełnosprawnościami. Według Ministerstwa Finansów z opłaty zwolnione mają być osoby ze znacznym stopniem niepełnosprawności, dzieci do 16. roku życia posiadające orzeczenie o niepełnosprawności oraz osoby z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności z dysfunkcją wzroku. Zwolnienie obejmie również jedną osobę towarzyszącą osobie z niepełnosprawnością. Osobną podstawą zwolnienia będzie wspomniany pobyt przekraczający 29 kolejnych nocy.
Gminy nadal będą mogły wprowadzać dodatkowe zwolnienia, a także różnicować wysokość stawek między innymi w zależności od długości pobytu, pory roku czy wieku osoby zobowiązanej do zapłaty.
Polska Organizacja Turystyczna bez części wpływów
W trakcie prac w Sejmie pojawił się również pomysł, aby część pieniędzy z opłaty trafiała do Polskiej Organizacji Turystycznej. Poprawka zgłoszona przez PSL–Trzecią Drogę przewidywała przekazywanie POT 10 procent przychodów z opłaty z przeznaczeniem na promocję turystyki. Sejm tej poprawki nie przyjął. W uchwalonej wersji ustawy nie ma więc mechanizmu zapewniającego Polskiej Organizacji Turystycznej udział w tych wpływach.
Nie znalazła się w niej również wcześniejsza koncepcja, pojawiająca się podczas prac nad rozwiązaniami dotyczącymi tzw. opłaty turystycznej, według której na promocję Polski przez POT miałaby trafiać znacznie większa część wpływów. Ostatecznie rząd zdecydował się na przebudowanie istniejących opłat miejscowej i uzdrowiskowej zamiast stworzenia odrębnej opłaty turystycznej.
Co teraz?
Ustawa uchwalona 18 września przez Sejm przewiduje, że nowe przepisy dotyczące opłaty miejscowej i uzdrowiskowej mają obowiązywać od 1 stycznia 2027 roku. Na tym etapie nie można jednak mówić, że zmiany są już przesądzone w ostatecznym kształcie. Ustawą zajmie się teraz Senat, który może zaproponować poprawki. Następnie dokument trafi do prezydenta. Dla Ciechocinka najważniejsze są więc cztery praktyczne zmiany: objęcie opłatą także krótkich pobytów zawodowych i służbowych, ustawowy status obiektów noclegowych jako płatników, związana z tym większa odpowiedzialność za prawidłowy pobór oraz gwarantowane wynagrodzenie wynoszące co najmniej 10 procent pobranych należności.
Do rozstrzygnięcia pozostanie jeszcze między innymi stawka, jaką na 2027 rok ustali Rada Miejska Ciechocinka. Ustawowy limit dla uzdrowisk wyniesie 6,86 zł, ale dopóki miasto nie podejmie odpowiedniej uchwały, nie należy przedstawiać tej kwoty jako przyszłej, ostatecznej stawki obowiązującej w Ciechocinku.
