Nie mają wielkiej sceny, świateł ani nagłośnienia. Wystarczą trzy pary skrzypiec, talent i kilka pierwszych dźwięków, by wokół nich zaczęli gromadzić się spacerowicze. Olga Khuda oraz jej córki – 13-letnia Wiktoria i 11-letnia Karolina – od kilku miesięcy są jedną z najbardziej charakterystycznych muzycznych atrakcji w Ciechocinku. Każdego dnia można spotkać je przy deptaku, gdzie grają znane melodie, zatrzymując na chwilę zabieganych turystów i kuracjuszy.
Przechodnie chętnie wyciągają telefony, nagrywają krótkie filmy i nagradzają rodzinne trio brawami. Wielu wraca następnego dnia, by ponownie usłyszeć ich koncert. Repertuar jest bardzo różnorodny – od znanych światowych przebojów, przez muzykę filmową, aż po utwory klasyczne. Dzięki temu przy skrzypcach zatrzymują się zarówno seniorzy, jak i młodsze pokolenie odwiedzające uzdrowisko.
Rodzina przyjechała do Ciechocinka 20 kwietnia 2026 z Lwowa. Jak mówi Olga, początkowo miał to być tylko kilkumiesięczny pobyt, jednak klimat miasta sprawił, że zostali na dłużej.
– Bardzo nam się tutaj podoba. To spokojne miasto i ma wyjątkową atmosferę – opowiada w rozmowie z naszą redakcją.
Muzyka w ich domu nie jest przypadkiem. Olga ukończyła Akademię Muzyczną we Lwowie i od lat związana jest ze skrzypcami. Dziś swoją pasję przekazuje córkom, które mimo młodego wieku potrafią zachwycić publiczność dojrzałością wykonania. Jak się okazuje, muzyczna jest cała rodzina.
Choć pochodzą spoza Polski, coraz lepiej odnajdują się w naszym kraju. – Tak, uczymy się języka polskiego – dodaje Olga.
W mieście, które od lat kojarzy się z koncertami, festiwalami i muzyką na żywo, ich występy idealnie wpisują się w uzdrowiskowy klimat. Nie są częścią oficjalnego programu imprez, a mimo to każdego dnia tworzą małe, kameralne koncerty, które dla wielu spacerowiczów stają się jedną z najmilszych wakacyjnych niespodzianek. Czasem wystarczy zatrzymać się na kilka minut, usiąść na ławce i posłuchać. W świecie pełnym pośpiechu właśnie takie spontaniczne chwile sprawiają, że Ciechocinek ma swój niepowtarzalny klimat. W przypadku Olgi, Wiktorii i Karoliny muzyka stała się językiem, który nie potrzebuje tłumacza. To właśnie dlatego każdego dnia wokół ich skrzypiec znów gromadzi się publiczność.
