Przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto w gospodarce narodowej wyniosło 9966,32 zł, a mediana 7690,82 zł. To najnowsze dostępne obecnie dane Głównego Urzędu Statystycznego – dotyczą lutego 2026 roku i zostały opublikowane 5 sierpnia. W ciągu roku mediana wynagrodzeń wzrosła o 7,3 proc., natomiast przeciętne wynagrodzenie o 6,4 proc. W porównaniu ze styczniem 2026 roku wzrost był jeszcze bardziej widoczny: mediana zwiększyła się o 3,3 proc., a średnia aż o 6,6 proc.
Na pierwszy rzut oka liczba robi wrażenie. Polska znalazła się o krok od sytuacji, w której przeciętne wynagrodzenie w tej statystyce przekroczy 10 tys. zł brutto miesięcznie. Problem w tym, że właśnie słowo „przeciętne” jest tutaj najważniejsze. Nie oznacza ono, że typowy polski pracownik otrzymuje co miesiąc niemal 10 tys. zł. Znacznie lepiej rzeczywistość opisuje mediana. Kwota 7690,82 zł dzieli wszystkich pracowników dokładnie na dwie części – połowa otrzymała wynagrodzenie nieprzekraczające tej wartości, druga połowa zarobiła co najmniej tyle. Różnica pomiędzy średnią a medianą sięga obecnie 2275,50 zł brutto miesięcznie.
To właśnie dlatego pojawiające się regularnie informacje o „średniej krajowej” tak często budzą niedowierzanie. Wynagrodzenia osób najlepiej zarabiających podnoszą średnią dla całej populacji, choć większość pracowników takich pensji nie widzi na swoich paskach wynagrodzeń. Najnowsze dane GUS pokazują to wyjątkowo dobrze: statystyczna średnia jest już niemal pięciocyfrowa, podczas gdy środek rzeczywistego rozkładu płac znajduje się ponad 2,2 tys. zł niżej.
Mała firma i duży pracodawca to dwa różne światy
Jeszcze większe różnice widać, gdy spojrzymy na wielkość zakładu pracy. W lutym 2026 roku w podmiotach zatrudniających dziewięć osób lub mniej mediana wynagrodzeń wynosiła dokładnie 4806 zł brutto, czyli tyle, ile wynosi w tym roku płaca minimalna. Tymczasem w przedsiębiorstwach i instytucjach zatrudniających co najmniej tysiąc osób mediana sięgała 9146,18 zł brutto. Przeciętne wynagrodzenie w największych podmiotach było jeszcze wyższe i wynosiło 11 801,15 zł.
GUS pokazuje również skalę różnic pomiędzy skrajnymi częściami rynku pracy. 10 proc. najniżej wynagradzanych pracowników otrzymywało nie więcej niż 4806 zł brutto, natomiast granica wejścia do najlepiej zarabiających 10 proc. znajdowała się na poziomie 17 111 zł brutto. To ważny kontekst także dla powiatu aleksandrowskiego, gdzie struktura zatrudnienia jest zupełnie inna niż w Warszawie, Krakowie czy Wrocławiu. Lokalne rynki pracy są w większym stopniu oparte na mniejszych przedsiębiorstwach, usługach, handlu i sektorze publicznym, natomiast Ciechocinek dodatkowo wyróżnia silna obecność lecznictwa uzdrowiskowego, ochrony zdrowia, hotelarstwa i turystyki.
A ile zarabiają mieszkańcy Ciechocinka, Aleksandrowa, Nieszawy i Raciążka?
To pytanie jest szczególnie interesujące, ponieważ od niedawna statystyka wynagrodzeń GUS pozwala schodzić znacznie niżej niż poziom województwa czy powiatu. W Banku Danych Lokalnych dostępna jest seria „Przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto według badania Rozkład wynagrodzeń w gospodarce narodowej”, obejmująca dane aż na poziomie gmin. Oznacza to, że osobno można analizować Ciechocinek, miasto Aleksandrów Kujawski, Nieszawę oraz gminę Raciążek. Sama seria została już rozszerzona o 2026 rok.
Jest jednak istotna różnica, o której przy takim porównaniu trzeba powiedzieć wprost. Dane lokalne są publikowane z innym opóźnieniem niż najnowszy raport ogólnopolski. Nie byłoby więc rzetelne postawienie obok siebie lutowej średniej dla Polski wynoszącej 9966,32 zł oraz wartości gminnych sprzed wielu miesięcy i przedstawienie ich jako danych z jednego okresu. W lokalnym rankingu Ciechocinka, Aleksandrowa Kujawskiego, Nieszawy i Raciążka trzeba używać najnowszego wspólnego miesiąca dostępnego dla wszystkich czterech gmin, a wynik krajowy z tego samego miesiąca traktować jako punkt odniesienia.
Ważny jest również sposób rozumienia lokalnej statystyki. GUS przypisuje pracownika do określonego obszaru m.in. według miejsca zamieszkania, dlatego wynik Ciechocinka nie jest prostą odpowiedzią na pytanie, ile płacą ciechocińskie sanatoria, hotele czy restauracje. W statystyce znajdują się również osoby mieszkające w Ciechocinku, ale dojeżdżające do pracy do Aleksandrowa Kujawskiego, Torunia, Włocławka czy innego miasta. Podobnie jest z mieszkańcami Aleksandrowa, Nieszawy i gminy Raciążek.
7690 zł mówi dziś o pensjach więcej niż prawie 10 tysięcy
Najważniejszy wniosek z najnowszej publikacji GUS nie brzmi więc: „Polacy zarabiają już prawie 10 tys. zł”. Takie stwierdzenie byłoby zbyt daleko idącym uproszczeniem. Przeciętne wynagrodzenie wynosi 9966,32 zł brutto, ale połowa pracowników otrzymuje nie więcej niż 7690,82 zł. Jeszcze mocniejszy kontrast widać w najmniejszych zakładach pracy, gdzie mediana zatrzymała się na poziomie płacy minimalnej – 4806 zł.
I właśnie w ten sposób warto czytać również dane dla Ciechocinka i sąsiednich samorządów. Sama średnia jest interesująca i pozwala porównywać miejscowości, ale nie odpowiada na pytanie, ile zarabia „zwykły mieszkaniec”. Znacznie pełniejszy obraz daje dopiero zestawienie przeciętnego wynagrodzenia z medianą, wielkością pracodawców i strukturą lokalnego rynku pracy.
Najnowsze dane pokazują przy tym jedno bardzo wyraźnie: wynagrodzenia w Polsce nadal szybko rosną, ale dystans między statystyczną średnią a pensją znajdującą się dokładnie w środku rynku pracy pozostaje ogromny. I dlatego liczba „prawie 10 tys. zł brutto”, choć prawdziwa, bez odpowiedniego kontekstu mówi o portfelach mieszkańców Ciechocinka, Aleksandrowa Kujawskiego, Nieszawy czy Raciążka znacznie mniej, niż mogłoby się wydawać.
Źródło: Główny Urząd Statystyczny, „Rozkład wynagrodzeń w gospodarce narodowej w lutym 2026 r.”, publikacja z 5 sierpnia 2026 r.; Bank Danych Lokalnych GUS.
